Partnerem strony jest:

Archiwum z

Kalendarium

22 Sierpnia 2018
roda
Imieniny obchodz:
Cezary, Dalegor,
Fabrycjan, Fabrycy,
Hipolit, Hipolita,
Maria, Namysaw,
Oswald, Oswalda,
Tymoteusz, Zygfryd
Do koca roku zostao 132 dni.

Odwiedziło nas osób


Powstanie i struktury Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej. Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu

Powstanie i struktury Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej.

 

            Duszpasterstwo Osób Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej swój oficjalny początek wiąże z ruchem oazowym. W roku 1986 została zorganizowana pierwsza oaza wakacyjna dla niepełnosprawnych w Trzęsówce k. Kolbuszowej (obecnie diecezja rzeszowska), w domu zgromadzenia Sióstr Józefitek. Pierwszą oazę zorganizowała s. Pawła Wymazała z zgromadzenia Sióstr Józefitek, która poprosiła o pomoc ks. Stanisława Staśko, ówczesnego wikariusza z pobliskiego Cmolasu. W tym pierwszym turnusie oazowym uczestniczyły tylko dwie osoby niepełnosprawne z terenu diecezji tarnowskiej i odbywał się on od 28 czerwca do 8 lipca 1986 roku. To wydarzenie dało początek Duszpasterstwu Osób Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej.

            Warunki panujące w Trzęsówce k. Kolbuszowej nie nadawały się do prowadzenia turnusów oazowych dla ludzi poruszających się na wózkach inwalidzkich, dlatego też w następnym roku ks. Staśko, który był już głównym organizatorem oazy, podjął starania o znalezienie odpowiedniego ośrodka na wakacyjne spotkania dla ludzi niepełnosprawnych i ich opiekunów. Z propozycją udostępnienia swej plebani dla tego celu wystąpił ks. Franciszek Motyka proboszcz w Porębach Dymarskich. Turnus ten liczył już 50 osób.

            W roku 1988 do współpracy dołączył się ks. Stanisław Cyran, który wziął na siebie obowiązek poszukiwania kapłanów do współpracy na oazach. Coraz większa liczba niepełnosprawnych spowodowała, że trzeba było organizować więcej turnusów. W latach 1986-1988 odbywał się tylko jeden turnus, a już w roku 1989 tych turnusów było dwa. W roku 1990 ks. Staśko przy pomocy księży współpracowników zorganizował trzy turnusy.

            Od samego początku do roku 1992 organizacja turnusów dla ludzi niepełnosprawnych nie posiadała struktur diecezjalnych. Był to dobrowolny wysiłek ks. Staśko i innych kapłanów, którzy postanowili organizować spotkania wakacyjne dla ludzi pokrzywdzonych przez los, poruszających się za pomocą wózka i kul, mających problemy z poruszaniem się, ale będących w pełni sprawni umysłowo. Informacje o istnieniu turnusów dla niepełnosprawnych fizycznie były rozpowszechniane przez kapłanów w ramach duszpasterstwa parafialnego, ludziom kwalifikującym się na tego typu wypoczynek wakacyjny. Również sami niepełnosprawni zachęcali swych znajomych na przyjazd w miesiącach wakacyjnych do Poręb Dymarskich.

            Bardzo ważnym rokiem dla Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej był rok 1991. Działalność ks. Staśko spotkała z przychylnością nowego Ordynariusza Diecezji Tarnowskiej bp. Józefa Życińskiego, który w dniu 11 kwietnia 1991 roku zlecił ks. Staśko dalszą opiekę duszpasterską nad niepełnosprawnymi i ich rodzinami poprzez organizację turnusów wakacyjnych dla ludzi niepełnosprawnych, lecz zdrowych umysłowo. Pomoc ks. bp. Życińskiego została wyrażona również poprzez materialne wsparcie trzech turnusów oazowych w Porębach Dymarskich. W tym też roku ks. Staśko zorganizował po raz pierwszy wyjazd niepełnosprawnych z diecezji tarnowskiej na spotkanie z Ojcem Świętym, w ramach Światowych Dni Młodzieży na Jasnej Górze. Wzięło w nim udział trzydziestu niepełnosprawnych ruchowo. Również przy okazji kolejnych pielgrzymek do Polski Jana Pawła II niepełnosprawni z diecezji tarnowskiej brali udział w spotkaniach z papieżem. Miało to miejsce w Krakowie dnia 8 czerwca 1997 roku, oraz w Starym Sączu w dniu 16 czerwca 1999 roku.

            Jeden z twórców struktur Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej Ks. Staśko pragnął, aby opieka duszpasterska nad niepełnosprawnymi i ich rodzinami diecezji tarnowskiej nie ograniczała się tylko do wakacyjnych spotkań w Porębach Dymarskich. Dlatego też przy współpracy kapłanów pomagających w oazach postanowił wydawać biuletyn duszpasterski Via Crucis skierowany do niepełnosprawnych, chorych i ich rodzin. Miał on formować i informować czytelników. Również sami niepełnosprawni mieli włączyć się w powstawanie tegoż biuletynu. Jego zadaniem było również poszukiwanie nowych niepełnosprawnych, którzy włączyliby się w tę działalność. Od stycznia 1993 roku biuletyn ten zmienił swą nazwę na Droga Nadziei. Biuletyn ten po wielu zmianach graficznych i redakcyjnych jest wydawany do chwili obecnej w liczbie 2 100 egz.

            Rok 1992 jest rokiem powstania oficjalnych struktur Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej. W dniu 18 sierpnia ks. bp. Józef Życiński zanominował ks. Stanisława Staśko dyrektorem Duszpasterstwa Niepełno-sprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej. Od tej daty duszpasterska posługa niepełnosprawnym ruchowo staje się oficjalną działalnością w Kościele tarnowskim. Również w tym roku odbyło się po raz pierwszy spotkanie duszpasterza niepełno-sprawnych z alumnami VI roku w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Spotkanie to miało poinformować przyszłych kapłanów o prowadzonej działalności duszpasterskiej dla niepełnosprawnych i zachęcić ich do współpracy. Spotkania te stały się tradycją i nadal są prowadzone w ramach kursu duszpasterskiego dla diakonów.

            Reorganizacja diecezji w Polsce w 1992 roku spowodowała, że Poręby Dymarskie znalazły się na terenie nowej diecezji rzeszowskiej. Duszpasterstwo musiało z tego powodu znaleźć nowe ośrodki na oazy. W roku 1993 odbyły się jeszcze turnusy w Porębach Dymarskich, ale równocześnie odbywały się w dwóch nowych ośrodkach – Kąclowa k. Grybowa i Młynnem k. Limanowej.

            Bardzo ważny dla duszpasterstwa niepełnosprawnych ruchowo był rok 1993. Duszpasterstwo zorganizowało w tym roku po raz pierwszy diecezjalny opłatek dla niepełnosprawnych w dniach 8-10 stycznia w ośrodku rekolekcyjnym w Ciężko-wicach. Drugim bardzo ważnym wydarzeniem dla Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Diecezji Tarnowskiej było spotkanie niepełnosprawnych i ich przyjaciół na I Zlocie Niepełnosprawnych Fizycznie Diecezji Tarnowskiej w Limanowej w dniach 1-3 października. W zlocie tym wzięło udział 110 niepełnosprawnych i 120 sprawnych z diecezji tarnowskiej oraz z całej Polski. Spotkania te obok oaz stały się ważnym punktem pracy duszpasterstwa. Mają one za zadanie ukazać ludziom sprawnym, że ci inaczej sprawni też mają pragnienie modlitwy i wspólnoty. Spotkania te po II Zlocie Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej zmieniły nazwę na Forum Niepełnosprawnych i odbywały się do 2000 roku, jako coroczna impreza. W trakcie Walnego Spotkania Stowarzyszenia Przyjaciół Niepełnosprawnych Ruchowo Cyrenejczyk w marcu 2001 roku postanowiono organizować Forum Niepełnosprawnych, co dwa lata.

            Powstanie diecezjalnej rozgłośni radiowej Radio Dobra Nowina umożliwiło duszpasterstwu niepełnosprawnych dotarcie do większej grupy ludzi zarówno niepełnosprawnych i chorych jak również do ludzi sprawnych, którzy mieli szanse dołączyć się do grupy przyjaciół niepełnosprawnych i duszpasterstwa. W dniu 24 grudnia 1993 roku została nadana pierwsza audycja, którą przygotował i poprowadził ks. Stanisław Cyran. Audycje zostały przerwane w 1998 roku, ponieważ Radio Dobra Nowina weszło w skład ogólnopolskiej rozgłośni Radio Plus i w nowej rozgłośni brakło miejsca dla audycji Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo.

            Dnia 7 września 1994 roku w wigilie Uroczystości Narodzenia Najświętszej Maryi Panny ks. bp. Józef Życiński powołał dekretem Okręgi Duszpasterstwa Niepełnosprawnych. Okręg duszpasterski to pewna część diecezji składająca się z kil-ku dekanatów. Powołanych zostało pięć okręgów:

·         I Okręg – dekanaty: Bochnia, Brzesko, Czchów, Lipnica Murowana, Wojnicz, Ujście Solne – duszpasterz: ks. Zenon Tomasiak.

·         II Okręg – dekanaty: Dębica Wschód i Zachód, Mielec Południe i Północ, Pilzno, Pustków Osiedle, Radomyśl Wielki – duszpasterz: ks. Zygmunt Frączek.

·         III Okręg – dekanaty: Dąbrowa Tarnowska, Ołpiny, Szczucin, Tarnów Centrum, Wschód i Zachód, Zakliczyn – duszpasterz: ks. Bogdan Węgrzyn.

·         IV Okręg – dekanaty: Bobowa, Grybów, Krynica, Łącko, Nowy Sącz Południe i Północ, Piwniczna, Stary Sącz – Duszpasterz: ks. Paweł Bobrowski.

·         V Okręg – dekanaty: Krościenko, Limanowa, Tymbark, Ujanowice – duszpasterz: ks. Stanisław Staśko.

            Okręgi te powstały w celu lepszej opieki duszpasterskiej nad niepełno-sprawnymi. Każdy okręg pracuje w ciągu roku samodzielnie, organizując każdym miesiącu spotkania, doroczne spotkania opłatkowe. W ciągu lat obszary i liczba okręgów się zmieniała. Obecnie w diecezji tarnowskiej jest dziewięć okręgów: limanowski, nowosądecki, dębicki, mielecki, tarnowski, krynicki, łącki, bocheński, dąbrowski.

            Od roku 1994 Duszpasterstwo Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej rozpoczęło prowadzić działalność duszpasterską wśród niepełnosprawnych ruchowo poprzez pielgrzymki. Pierwsza pielgrzymkę do Lourdes podjął się zorganizować ks. St. Cyran. Odbyła się ona w dniach od 30 kwietnia do 10 maja 1994 roku po hasłem Pielgrzymka nadziei. Pielgrzymce w tej wzięło udział 46 osób. Pielgrzymki te stały się bardzo popularne, wpisały się one w tradycje duszpasterstwa. Oprócz kilkukrotnego pielgrzymowania do Lourdes niepełnosprawni dwukrotnie pielgrzymowali z Duszpasterstwem do Rzymu, co roku na Jasną Górę i Łagiewnik (od 1998). Pielgrzymki te nadal są organizowane.

            Bardzo ważnym krokiem w rozwoju Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej było powołanie w dniu 6 maja 1996 roku Katolickiej Fundacji Pomocy Niepełnosprawnym Ruchowo ”Cyrenejczyk”. Prezesem nowo powstałej instytucji został wybrany ks. Stanisław Staśko – diecezjalny duszpasterz niepełnosprawnych ruchowo. Celem Fundacji miało być materialne wsparcie działań duszpasterstwa. Fundacja podjęła się wydawania Drogi Nadziei i zapewniała materialne zaplecze oaz.

            Fundacja ta w dniu 30 grudnia 1997 roku została zarejestrowana Sądzie Wojewódzkim w Nowym Sączu, jako Katolickie Stowarzyszenie Przyjaciół Niepełnosprawnych Ruchowo „Cyrenejczyk”. Stowarzyszenie to posiada struktury i własny statut, który reguluje prace członków i przedstawia cele i zadania. Stowarzyszenie to jest głównym źródłem finansowym Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej.

            Z zgodnie z Statut Katolickiego Stowarzyszenia „Cyrenejczyk” (§ 28 pkt. 3) prezesem tej organizacji z urzędu był Diecezjalny Duszpasterz Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej. Sytuacja ta trwała do dnia 27 sierpnia 2000 roku, kiedy to podczas I Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Katolickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Niepełnosprawnych Ruchowo „Cyrenejczyk” dokonano zmiany w statucie. Od tej pory każdy członek stowarzyszenia mógł być prezesem,
a opiekunem tej organizacji jest Biskup Ordynariusz poprzez mianowanego Diecezjalnego Asystenta Kościelnego, czyli Diecezjalnego Dyrektora Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo.

            Duszpasterstwo od roku 1996 postanowiło wyróżniać osoby i instytucje w szczególny sposób pomagające niepełnosprawnym fizycznie jak i samych niepełnosprawnych za świadectwo życia, Statuetką Cyrenejczyk. Statuetkę Cyrenejczyka zaprojektował ks. Tadeusz Bukowski i przedstawia ona klęczącego Chrystusa, który na swych barkach trzyma krzyż i Szymona z Cyreny, który podtrzymuje tenże krzyż. Statuetką Cyrenejczyka wyróżnia specjalnie do tego celu powołana Kapituła, w skład, której wchodzą: Biskup Ordynariusz, Diecezjalny Duszpasterz Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej, Prezes Katolickiego Stowarzyszenia „Cyrenejczyk” oraz inne osoby. Statuetka Cyrenejczyk ma trzy odmiany: podstawowy – brązowy, drugi stopień – srebrny i najwyższy – złoty. Każde wręczenie poprzedza wcześniejsza nominacja, wyjątkiem są: Złoty Cyrenejczyk dla Jana Pawła II wręczony w trakcie audiencji w Castel Gandolfo w dniu 27 sierpnia 1996 roku, podczas jubileuszowej pielgrzymki niepełnosprawnych do Rzymu, Złoty Cyrenejczyk Arcybiskupowi Lubelskiemu Józefowi Życińskiemu wręczony w dniu 31 sierpnia 1997 rok na Pasiebcu oraz pierwsza edycja rozdana podczas IV Diecezjalnego Forum Niepełnosprawnych Ruchowo. Statuetka Cyrenejczyka zawsze wręczana jest na Forum, poza wręczonymi Janowi Pawłowi II w Castel Gandolfo i Arcybiskupowi Józefowi Życinskiemu na Pasierbcu.

            Każda instytucja posiada swoje biuro, swoją siedzibę. Również Duszpasterstwo Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej ma swoją siedzibę. Do roku 1998 siedziba była związana z miejscem zamieszkania i pracą wikariuszowską ks. Staśko. Było to Brzesko później Ptaszkowa i ostatecznie Limanowa. Stały miejscem kontaktu był też Caritas Diecezji Tarnowskiej w Tarnowie przy ul. Sowińskiego 8/3. W marcu dzięki życzliwości Ks. Józefa Poręby proboszcza parafii Matki Bożej Bolesnej w Limanowej, w której wikariuszem był ówczesny dyrektor Duszpasterstwa, Duszpasterstwo uzyskało pomieszczenie w budynku parafialnym, gdzie urządzono biuro Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej i Katolickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Niepełnosprawnych Ruchowo „Cyrenejczyk”. Do tegoż momentu biurem było mieszkanie ks. Staśko. Nowo utworzone biuro oficjalnie rozpoczęło swą działalność od dnia 12 września 1998 roku, kiedy to podczas VI Diecezjalnego Forum Niepełnosprawnych Ruchowo zostało poświęcone przez Bp. Piotra Bednarczyka.

            Biuro to działa do chwili obecnej mimo zmian personalnych duszpasterstwie
i różnych miejsc zamieszkania dyrektora Duszpasterstwa. Utworzenie biura dało możliwość zatrudnienia stałego pracownika, który w ustalonych godzinach od poniedziałku do piątku urzęduje w biurze i jest do dyspozycji niepełnosprawnych i ich przyjaciół.

            Po piętnastu latach pracy wśród niepełnosprawnych i utworzeniu struktur Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej z decyzją Bp. Wiktora Skworca z dnia 4 kwietnia 2001 roku ks. Stanisław Staśko został zwolniony z obowiązku Diecezjalnego Duszpasterza Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej. Jego miejsce zajął w dniu 4 kwietnia 2001 roku ks. Stanisław Cyran, kapłan związany z Duszpasterstwem od samego jego początku istnienia. Brał on udział w oazach, przygotowywał audycje radiowe dla niepełnosprawnych, organizował pielgrzymki do Lourdes. Przez dwa lata duszpasterzowania nie zmieniło się wiele w formach duszpasterzowania i strukturach Duszpasterstwa. Wprowadził on zmianę w szacie graficznej Drogi Nadziei, oraz w roku 2002 oazy dla niepełnosprawnych z Młynnego k. Limanowej zostały przeniesione do Centrum Formacyjno-Rekolekcyjnego Diecezji Tarnowskiej w Gródku nad Dunajcem.Również tym samym ośrodku przeprowadził po raz pierwszy dla niepełnosprawnych ruchowo i ich przyjaciół rekolekcje w dniach 15-18 listopad 2001 roku.

            Cały czas istnienia Duszpasterstwa Niepełnosprawnych Ruchowo Diecezji Tarnowskiej istnieje ścisła współpraca z Wyższym Seminarium Duchownym w Tar-nowie. Alumni włączają się w oazy, biorą w udział wszystkich pielgrzymkach na Jasną Górę, w Forum Niepełnosprawnych Ruchowo, w rekolekcjach dla niepełno-sprawnych w Centrum Formacyjno-Rekolekcyjnego Diecezji Tarnowskiej w Gródku nad Dunajcem. O zaangażowaniu alumnów mogą świadczyć wyróżnienia Brązowym Cyrenejczykiem w roku 1996 i Srebrnym Cyrenejczykiem w roku 2002.

            Po dwóch lata z decyzją ks. bp. Wiktora Skworca dnia 19 marca 2003 roku ponownie nastąpiła zmiana na stanowisku dyrektora duszpasterstwa. Ks. Stanisława Cyrana zastąpił ks. Stanisław Łątka, który przez dwa lata prowadził okręg bocheński.

 

Ks.Roman Łagosz

 

 

 

 

 
« poprzedni artykuł

Gościmy

Jesteśmy wdzięczni

Wyrażamy ogromną wdzięczność tym wszystkim, którzy wspierają naszą działalność, odpisując 1% ze swego podatku na rzecz naszego Stowarzyszenia.

Bóg zapłać